தேர்தல் தோல்வியும்... கட்சித் தாவல்களும்: ஆட்சி பறிபோனதும் சில கட்சிகள் உடைவதும், சில கட்சிகள் உறுதியாக நிற்பதும் எப்படி? - ஓர் அரசியல் அலசல்!

ஒவ்வொரு மாநிலத்திலும் சட்டப்பேரவைத் தேர்தல் முடிந்து ஆட்சி மாறியதும், அதிகாரத்தைப் பறிகொடுத்த கட்சியைச் சேர்ந்த முக்கிய நிர்வாகிகள் மற்றும் எம்.எல்.ஏ-க்கள், புதிதாக அதிகாரத்திற்கு வந்த ஆளுங்கட்சியில் இணைவது என்பது இந்திய அரசியலில் காலம் காலமாகத் தொடர்ந்து வரும் ஒரு எழுதப்படாத விதியாகவே மாறிவிட்டது.

தமிழகம் முதல் மேற்கு வங்கம், மகாராஷ்டிரா, கர்நாடகா, ஜார்க்கண்ட் வரை இத்தகைய கூட்டம் கூட்டமாக கட்சி மாறும் போக்கு எதனை உணர்த்துகிறது? ஏன் சில கட்சிகள் அதிகாரத்தை இழந்தவுடன் மீள முடியாத அளவுக்குச் சிதைந்து போகின்றன? அதேநேரம், வேறு சில கட்சிகள் பல ஆண்டுகள் ஆட்சியில் இல்லாத போதும் உடையாமல் கட்டுக்கோப்பாகத் தப்பிப்பது எப்படி? கொள்கையா, அதிகாரப் பிழைப்பா, உட்கட்சி ஜனநாயகமா? விரிவாகப் பார்ப்போம்.

1. தமிழகத்தின் தற்போதைய சூழல்: அதிமுக டூ தவெக

அண்மையில் நடந்து முடிந்த தமிழகச் சட்டமன்றத் தேர்தலில், அதுவரை ஆட்சியில் இருந்த திமுக மற்றும் பிரதான எதிர்க்கட்சியாக இருந்த அதிமுக ஆகிய இரு திராவிடக் கட்சிகளையும் பின்னுக்குத் தள்ளிவிட்டு, புதிதாகக் கட்சித் தொடங்கிய விஜய் தலைமையிலான தமிழக வெற்றிக் கழகம் (தவெக) ஆட்சியைப் பிடித்தது. விஜய் முதல்வராகப் பொறுப்பேற்றவுடன், பிற கட்சிகளில் இருந்த முக்கிய நிர்வாகிகள் மற்றும் முன்னாள் எம்.எல்.ஏ-க்கள் பலரும் தவெக-வில் ஐக்கியமாகத் தொடங்கினர்.

திமுக கூட்டணியில் இருந்த காங்கிரஸ், இடதுசாரிகள், விசிக உள்ளிட்ட கட்சிகள் தவெக ஆட்சி அமைக்க ஆதரவளித்தன. இதற்கிடையே, அதிமுக எம்.எல்.ஏ-க்கள் சிலரே தங்களது கட்சியின் கொறடா உத்தரவை மீறி, சட்டப்பேரவையில் தவெக அரசுக்கு ஆதரவாக வாக்களித்துப் புதிய விசுவாசத்தைக் காண்பித்தனர். எனினும், திமுக மற்றும் அதிமுக ஆகிய இரு கட்சிகளின் அடிப்படை இயக்கக் கட்டமைப்பு மிகவும் வலுவாக இருப்பதால், ஒருசில நிர்வாகிகள் வெளியேறினாலும் அக்கட்சிகளின் அடித்தளம் சிதையாமல் தப்பித்துள்ளது.

2. தேசிய அளவில் சிதைக்கப்படும் பிராந்தியக் கட்சிகள்

மாநிலங்களில் ஆட்சி மாற்றம் ஏற்படும்போது பிராந்தியக் கட்சிகள் எவ்வாறு நிலைகுலைகின்றன என்பதற்குப் பிற மாநில நிகழ்வுகள் சிறந்த சான்றுகளாகும்:

• திணறும் திரிணமூல் காங்கிரஸ் (மேற்கு வங்கம்): கடந்த 15 ஆண்டுகளாக மேற்கு வங்கத்தில் அசைக்க முடியாத ஆட்சியை நடத்திய மம்தா பானர்ஜியின் அரசு வீழ்ந்தவுடன், அக்கட்சியில் பெரும் கிளர்ச்சி வெடித்துள்ளது. திரிணமூல் காங்கிரஸின் 50-க்கும் மேற்பட்ட எம்.எல்.ஏ-க்கள் பாஜகவில் இணைய உள்ளதாகக் கூறி தனியாகச் செயல்பட்டு வரும் நிலையில், 20 அதிருப்தி எம்.பி-க்கள் ஏற்கனவே விலகி 'தேசியவாத குடிமக்கள் கட்சி'யில் (NCP) இணைந்துவிட்டனர்.

• உடைந்த சிவசேனா (மகாராஷ்டிரா): பால் தாக்கரேவின் பாரம்பரிய பின்புலத்தைக் கொண்ட சிவசேனாவில், உத்தவ் தாக்கரேவின் தலைமைக்கு எதிராக 40 எம்.எல்.ஏ-க்கள் (மூன்றில் இரண்டு பங்கு) போர்க்கொடி தூக்கி ஏக்நாத் ஷிண்டே தலைமையில் பிரிந்தனர். இறுதியில் தேர்தல் ஆணையத்தால் சின்னம் மற்றும் கட்சிப் பெயரைக் கூட இழந்து உத்தவ் தரப்பு இன்று பரிதாப நிலைக்குத் தள்ளப்பட்டுள்ளது.

• வாக்கு மாறாத விசுவாசம்: ஜார்க்கண்ட் மாநிலங்களவைத் தேர்தலில் இந்தியா கூட்டணி எம்.எல்.ஏ-க்கள் சிலர் கட்சி மாறி என்டிஏ கூட்டணிக்கு வாக்களித்தனர். ஒடிசாவின் பிஜேடி, ஆந்திராவின் ஒய்எஸ்ஆர் காங்கிரஸ், ஆம் ஆத்மி மற்றும் பஞ்சாபின் சிரோன்மணி அகாலி தளம் போன்ற கட்சிகளும் தங்களது முக்கிய எம்.பி மற்றும் எம்.எல்.ஏ-க்களைப் பிற கட்சிகளிடம் பறிகொடுத்து வருகின்றன.

3. 2014-க்குப் பிந்தைய 'பாஜக காந்தம்' மற்றும் 'வாஷிங் மெஷின்' உத்தி

2014-ல் பிரதமர் மோடி தலைமையில் மத்தியப் பாஜக ஆட்சி அமைந்த பிறகு, அக்கட்சியின் கட்டுக்கோப்பான கட்டமைப்பு மற்றும் ஆளுமையால் ஈர்க்கப்பட்டு ஒவ்வொரு மாநிலத்திலும் இருந்தும் காங்கிரஸ் நிர்வாகிகள் பெருமளவில் பாஜகவில் இணைந்தனர்.

பாதி காங்கிரஸ்; பாதி பாஜக: இன்று பாஜகவில் இருக்கும் 3 மாநில முதலமைச்சர்களான ஹிமாந்தா பிஸ்வாஸ் சர்மா (அசாம்), பெமா காண்டு (அருணாச்சலப் பிரதேசம்), மாணிக் சாஹா (திரிபுரா) மற்றும் மத்திய அமைச்சர்களான ஜோதிர்ஆதித்யா சிந்தியா, கிரண் ரிஜிஜு, ஜிதின் பிரசாத் ஆகியோர் ஒருகாலத்தில் காங்கிரஸின் தூண்களாக இருந்தவர்கள்தான்.

கட்சிகளை உடைக்கும் பாஜகவின் 'தொழில்முறை உத்தி':

மத்தியில் காங்கிரஸ் ஆட்சியில் இருந்தபோது, தங்களுக்குப் பிடிக்காத மாநில அரசுகளைக் கவிழ்க்க அரசியலமைப்புச் சட்டப் பிரிவு 356-ஐ ஆயுதமாகப் பயன்படுத்தியது (1994 பொம்மை வழக்கின் வரலாற்றுத் தீர்ப்புக்கு முன்பு வரை). ஆனால், தற்போதைய பாஜக இந்த உத்தியை மிகவும் தொழில்முறையாகக் (Professional) கையாள்கிறது.

முதலில், ஊழல் குற்றச்சாட்டுகள் மூலம் தலைவர்களுக்கு நெருக்கடி கொடுக்கப்படுகிறது. பின்னர், கட்சித் தாவல் தடைச் சட்டத்தில் இருந்து தப்பிக்கும் வகையில், ஒரு கட்சியின் மூன்றில் இரண்டு பங்கு (2/3) எம்.எல்.ஏ-க்கள் அல்லது எம்.பி-க்களை ஒட்டுமொத்தமாகத் தன் பக்கம் ஈர்த்து, "தாங்களே உண்மையான கட்சி" என்று உரிமை கோரி, ஒட்டுமொத்தமாக அக்கட்சியையே பிளப்பது பாஜகவின் கச்சிதமான உத்தியாக உள்ளது.

4. நெருக்கடியிலும் உடையாத கட்சிகள்: ரகசியம் என்ன?

மத்திய ஆளுங்கட்சியின் இத்தகைய பலத்த வியூகங்களையும் தாண்டி, சில கட்சிகள் பல ஆண்டுகள் ஆட்சியில் இல்லாவிட்டாலும் சிதையாமல் வலுவாக அரசியல் செய்கின்றன.

• இடதுசாரிகளின் சித்தாந்தப் பிடிப்பு: கம்யூனிஸ்ட் கட்சிகள் தங்களுக்குள் பல்வேறு பிரிவுகளாகப் பிரிந்து செயல்பட்டாலும், இன்று பல மாநிலங்களில் ஆட்சி அதிகாரத்தில் இல்லாத சூழலிலும் கூட, அவர்களின் எம்.எல்.ஏ-க்களோ தொண்டர்களோ மாற்று வழியைப் பற்றி யோசிப்பதே இல்லை. இதற்குக் காரணம், அவர்களின் ஆழமான கொள்கை மற்றும் சித்தாந்தப் பிடிப்பு ஆகும்.

• திராவிடக் கட்சிகளின் அடித்தளம் (திமுக / அதிமுக): தமிழகத்தில் திமுகவிலிருந்து எம்ஜிஆர் பிரிந்து அதிமுகவைத் தொடங்கியபோதும், வைகோ பிரிந்து மதிமுகவைத் தொடங்கியபோதும் திமுக அழியவில்லை. அதேபோல் அதிமுகவில் ஓபிஎஸ் போன்ற தலைவர்கள் பிரிந்தபோதும் அக்கட்சி சிதையவில்லை. இவற்றுக்குக் காரணம், இக்கட்சிகள் கொண்டுள்ள வலுவான உட்கட்சி ஜனநாயகமும், தொண்டர்களுடனான ஆழமான பிணைப்புமே ஆகும்.

• அசராத பாஜக மற்றும் சமாஜ்வாதி: 1984 பொதுத்தேர்தலில் வெறும் 2 இடங்களை மட்டுமே பெற்றிருந்த காலத்திலும் சரி, குஜராத்தில் வகேலா போன்றவர்கள் கலகம் செய்தபோதும் சரி, பாஜக உடையவில்லை. அதேபோல், உ.பி-யில் முலாயம் சிங் யாதவ் உருவாக்கிய சமாஜ்வாதி கட்சி (SP), ஓபிசி - முஸ்லிம் வாக்குகளைத் தன் வசம் வைத்துள்ளதோடு, தெளிவான கொள்கைப் பிடிப்பால் சிதைக்க முடியாத கோட்டையாக விளங்குகிறது.

5. ஏன் கட்சிகள் உடைகின்றன? - 4 முக்கியக் காரணங்கள்

காரணங்கள்	விளக்கங்கள்
1. அதிகாரச் சார்பு	பல ஆண்டுகள் ஆட்சி அதிகாரத்தின் பலன்களையும், அரசு ஒப்பந்தங்களையும், உள்ளூர் செல்வாக்கையும் அனுபவித்த நிர்வாகிகள், கட்சி தொடர் தோல்விகளைச் சந்திக்கும் போது பிழைப்புக்காக ஆளுங்கட்சியை நோக்கி ஓடுகின்றனர்.
2. அரசியல் பிழைப்புவாதம்	கொள்கையும் விசுவாசமும் காற்றில் பறக்கவிடப்பட்டு, தங்களது அரசியல் செல்வாக்கைத் தக்கவைக்கவும், தொகுதி நிதியைப் பெறவும் சுயநல உந்துதலுடன் கட்சி தாவுகின்றனர்.
3. ஆளுமை மிக்க தலைமை இன்மை	ஒரு தலைவரை மட்டுமே சுற்றி கட்டமைக்கப்படும் கட்சிகள் (உதாரணம்: மம்தா, ஜெகன் மோகன்), அந்தத் தலைவர் தோற்கும்போதோ அல்லது கடுமையான சட்ட நெருக்கடிகளைச் சந்திக்கும்போதோ ஆளுமையான அடுத்தகட்ட தலைமை இல்லாததால் சட்டெனச் சிதைந்து விடுகின்றன.
4. வலுவில்லாத கொள்கை	தொண்டர்களிடமும் நிர்வாகிகளிடமும் கட்சியின் கொள்கைகளும் சித்தாந்தங்களும் ஆழமாகக் கொண்டு சேர்க்கப்படாததே கூட்டம் கூட்டமாக வெளியேறுவதற்குக் காரணமாகிறது.

நிறைவாக: காங்கிரஸ் செய்ய வேண்டிய சுயபரிசோதனை!

கட்சி உடைப்பால் தேசிய அளவில் அதிகம் பாதிக்கப்பட்டது காங்கிரஸ் கட்சிதான். இன்று மாநிலங்களில் பிராந்தியக் கட்சிகளாக உருவெடுத்துள்ள திரிணமூல் காங்கிரஸ், ஒய்எஸ்ஆர் காங்கிரஸ், என்சிபி போன்ற பல கட்சிகள் காங்கிரஸிலிருந்து பிரிந்து சென்றவைதான். நீண்ட கால இயக்கக் கட்டமைப்பு, அரசியல் ஒழுக்கம், அதிகார பலன்களைத் தாண்டிய சித்தாந்தப் பிடிப்பு ஆகியவை எங்கு வலுவாக இருக்கிறதோ, அங்குக் கட்சிகளை உடைப்பது கடினம் என்பதைத் தற்போதைய இந்திய அரசியல் சூழல் நமக்குத் தெளிவாக உணர்த்துகிறது.