பாலஸ்தீனத்தை தனி நாடாக அங்கீகரிப்பதாக அயர்லாந்து, நார்வே, ஸ்பெயின் ஆகிய நாடுகள் அறிவித்துள்ளன. இதற்கு எதிர்ப்பு தெரிவித்து இஸ்ரேல் மூன்று நாடுகளில் உள்ள தனது தூதர்களை திரும்ப அழைத்துள்ளது. இந்த தனி நாடு அங்கீகாரம் பாலஸ்தீனப் பிரச்சினையில் என்ன மாதிரியான திருப்பத்தை ஏற்படுத்தும்? அதைப் பற்றி பார்ப்போம்.
பாலஸ்தீனத்தை தனி நாடாக அறிவிப்பதே ஹமாஸ்-இஸ்ரேல் போரை முடிவுக்கு கொண்டு வர ஒரே தீர்வு என்று பல ஐரோப்பிய நாடுகள் கூறி வருகின்றன.
இந்நிலையில், ஐரோப்பிய யூனியனில் அங்கம் வகிக்காத நார்வே அரசு, வரும் 28ம் தேதி பாலஸ்தீனத்தை தனி நாடாக அதிகாரப்பூர்வமாக அங்கீகரிக்க முடிவு செய்துள்ளதாக அறிவித்துள்ளது.
இந்த திடீர் முடிவு ஏன் என்ற கேள்விக்கு, பாலஸ்தீனத்தை அங்கீகரிக்காத வரை மேற்கு ஆசியாவில் அமைதி ஏற்படாது என நார்வே பிரதமர் ஜோன்ஸ் கார்ஸ்டர் விளக்கமளித்துள்ளார்.
மேலும் ஐரோப்பிய ஒன்றிய உறுப்பு நாடுகளான ஸ்பெயின் மற்றும் அயர்லாந்து ஆகியவை பாலஸ்தீனத்தை தனி நாடாக அங்கீகரித்துள்ளன.
பாலஸ்தீனத்தை அங்கீகரிப்பதற்காக மற்ற நாடுகளுடன் இணைந்து இந்த முடிவை எடுத்துள்ளோம், மேலும் பல நாடுகள் இதை பின்பற்றி பாலஸ்தீனத்தை அங்கீகரிக்கும் என நம்புகிறோம் என்று அயர்லாந்து பிரதமர் சைமன் ஹாரிஸ் அறிக்கையில் தெரிவித்துள்ளார்.
பாலஸ்தீனத்தை தனி நாடாக அங்கீகரிக்கும் முடிவை நாடாளுமன்றத்தில் அறிவித்த ஸ்பெயின் பிரதமர் பெட்ரோ சான்சே, இது எந்த நாட்டுக்கும் எதிரானது அல்ல, முக்கியமாக இஸ்ரேல் மக்களுக்கு எதிரானது என்றும், ஆனால் இஸ்ரேல் அதை நம்ப மறுக்கிறது.
எனவே, உடனடியாக இந்த 3 நாடுகளில் உள்ள தங்கள் நாட்டு தூதர்களை இஸ்ரேல் திரும்ப அழைத்துள்ளது.
3 நாடுகளின் முடிவை மேற்குக் கரையில் உள்ள ஹமாஸ் மற்றும் பாலஸ்தீனிய அதிகாரிகள் வரவேற்றனர்.
ஏற்கனவே மே 10 அன்று, ஐநா கவுன்சில் கூட்டத்தில், 193 உறுப்பினர்களில் 143 பேர் பாலஸ்தீனத்திற்கு வாக்களித்தனர். ஐக்கிய நாடுகள் சபையில் உறுப்பினராகும் முடிவை ஆதரித்து வாக்களித்தனர்.
உண்மையில், 1988 இல், ஹங்கேரி, போலந்து, ருமேனியா, செக் குடியரசு, ஸ்லோவாக்கியா மற்றும் பல்கேரியா போன்ற ஐரோப்பிய நாடுகள் பாலஸ்தீனத்தை அங்கீகரித்தன. ஸ்வீடன் பின்னர் 2014 இல் பாலஸ்தீனத்தை அங்கீகரித்தது. சைப்ரஸ் மற்றும் மால்டா இதைப் பின்பற்றின. இப்போது நார்வே, அயர்லாந்து மற்றும் ஸ்பெயினால் அங்கீகரிக்கப்பட்டுள்ளது.
1947 இல், பாலஸ்தீனிய அரசுடன் இணைந்து யூத அரசை உருவாக்க ஐக்கிய நாடுகள் சபையின் பிரிவினைத் திட்டம் உருவாக்கப்பட்டது. ஆனால் பாலஸ்தீனியர்கள் இந்த திட்டத்தை நிராகரித்தனர், இது பெரும்பாலான பாலஸ்தீனியர்கள் வாழும் நிலத்தில் மூன்றில் இரண்டு பங்கு யூதர்களுக்கு வழங்க வழிவகுக்கும் என்று வாதிட்டனர்.
சிக்கலான பாலஸ்தீனத்தில், எகிப்து காஸாவைக் கட்டுப்படுத்தியது, ஜோர்டான் கிழக்கு ஜெருசலேம் மற்றும் மேற்குக் கரையைக் கட்டுப்படுத்தியது.
1967-ம் ஆண்டு நடந்த போரில் இந்த 3 பகுதிகளும் இஸ்ரேலின் ராணுவ கட்டுப்பாட்டின் கீழ் கொண்டு வரப்பட்டது. கிழக்கு ஜெருசலேமை தனது தலைநகரின் ஒரு பகுதியாக இஸ்ரேல் அறிவித்துள்ளது. மேலும் மேற்குக் கரையில் 500,000க்கும் அதிகமான யூதர்களை மீள்குடியேற்றம் செய்து அப்பகுதியை அறிவிக்கப்படாத இராணுவ ஆட்சியின் கீழ் கொண்டு வந்தது. காசா பகுதியிலும் இஸ்ரேல் தனது ஆதிக்கத்தை செலுத்தியது.
2009 முதல், இரு தரப்புக்கும் இடையே ஆக்கப்பூர்வமான பேச்சுவார்த்தை இல்லை.
அக்டோபர் 7 ஆம் தேதி ஹமாஸ் இஸ்ரேல் மீது ஏவுகணைத் தாக்குதலை நடத்தியது. பின்னர் ஹமாஸை முற்றிலுமாக ஒழிக்க இஸ்ரேல் ராணுவ நடவடிக்கையை தொடங்கியது.
ஈரான் லெபனானில் ஹமாஸை நேரடியாக ஆதரித்ததால், வட ஆசியாவில் போர் வெடித்தது.
இஸ்ரேல்-ஹமாஸ் போர் தவிர்க்கப்பட வேண்டும் என்று உலக நாடுகள் கூறினாலும், பாலஸ்தீன அரசை எப்போது அங்கீகரிக்க வேண்டும் என்று அனைத்து நாடுகளும் கொள்கை வகுக்கின்றன.
பல நாடுகளின் அரச தந்திரோபாயம் என்னவென்றால், பாலஸ்தீனிய அரசை தங்களுக்குத் தேவைப்படும்போது, உள்நாட்டில் பிரச்சனை அல்லது அழுத்தம் ஏற்படும் போது அதை அங்கீகரிப்பது.
இந்தப் பின்னணியில், அயர்லாந்து. நார்வே மற்றும் ஸ்பெயின் பாலஸ்தீனத்தை அங்கீகரிப்பது நல்ல தொடக்கம். இந்த நாடுகளைத் தொடர்ந்து மற்ற ஐரோப்பிய ஒன்றிய நாடுகளும் பாலஸ்தீனத்தை அங்கீகரிக்கலாம்.
எத்தனை நாடுகள் ஒப்புக்கொண்டாலும் இஸ்ரேல் பாலஸ்தீனத்தை அங்கீகரிக்கப் போவதில்லை. யூதர்களும் பாலஸ்தீனியர்களும் தங்கள் எல்லைகளை விட்டுக்கொடுக்காமல் தங்கள் சொந்த மாநிலங்களைக் கோரும் 'இரு நாடு தீர்வு' எப்போதும் முன்வைக்கப்படுகிறது. அதனால்தான் பேச்சு வார்த்தை இழுத்தடிக்கப்படுகிறது.
எல்லைகள் என்னவாக இருக்க வேண்டும்? தலைநகரம் எங்கே இருக்க வேண்டும்? இரு கட்சிகளும் முதலில் என்ன செய்ய வேண்டும்? இதைப் பற்றி யோசிக்காமல் வெறுமனே ஏற்றுக்கொள்வது இஸ்ரேல் - பாலஸ்தீனப் பிரச்சனையைத் தீர்க்காது என்பது உலக அரசியல் நோக்கர்களின் கருத்து.
AthibAn Tv